Algengar spurningar

A: Við settum upp þriggja turna samfellda starfsemi og bættum við slitróttum turni til að bæta endurheimtarhraðann og lágmarka tap á NMP. Þetta eru ofþornunarturn: Mest af vatninu er fjarlægt úr toppi turnsins og botn turnsins fer inn í ljósfjarlægingarturninn. Ljósfjarlægingarturn: Léttir íhlutir eru fjarlægðir úr toppi turnsins og undirlag turnsins fer inn í hreinsunarturninn. Hreinsunarturn: NMP sem uppfyllir kröfur vörunnar er losað úr toppi turnsins og undirlag turnsins fer inn í framleiðsluturninn. Slitróttur turn: NMP sem endurheimt er úr toppi turnsins fer inn í úrgangstank og undirlag turnsins er pakkað í tunnur og falið viðurkenndum framleiðanda til meðhöndlunar.

A: NMP tilheyrir C-flokki A-vökva. Eimingarsúlan okkar er starfrækt undir neikvæðum þrýstingi. Þó að rekstrarhitinn sé lækkaður er rekstrarhitinn samt hærri en flasspunktur NMP. Samkvæmt reglugerðum tilheyrir tækið B-flokki. Samkvæmt gerðum tækja og eiginleikum fylgibúnaðar þarf sanngjarnt og samhæft skipulag til að uppfylla kröfur um fjarlægð milli brunavarna.

A: Það þarf að gera ítarlega grein fyrir verði á NMP góðri lausn og NMP úrgangslausn. Ef verðmunurinn á NMP góðri lausn og NMP úrgangslausn með ákveðnum styrk er lítill, tekur það langan tíma að endurheimta eininguna. Ef verðmunurinn er mikill, styttist endurheimtartíminn. Samkvæmt núverandi verðmun er endurheimtartíminn hjá okkur almennt 1-1,5 ár.

A: Almennt skipt í tvær aðstæður: 1. Það tekur langan tíma að ræsa bílinn í fyrsta skipti, þar sem efnin í kerfinu þarf að skipta alveg út. Það tekur um tvær vikur að framleiða hæfar vörur að þessu sinni. 2. Eftir gangsetningu er hægt að framleiða hæfar vörur á 10-12 klukkustundum.

A: Við notkun eimingarsúlna ætti að stjórna þrýstingi turnsins innan tilgreinds vísitölu til að aðlaga aðra breytur í samræmi við það. Of miklar sveiflur í þrýstingi turnsins munu eyðileggja efnisjafnvægi og gas-vökvajafnvægi alls turnsins og valda því að afurðirnar uppfylli ekki kröfur um gæði. Þess vegna eru margar eimingarsúlur með sérstakar ráðstafanir til að tryggja að þrýstingur turnsins sé stöðugur innan viðeigandi marka.

Fyrir turnþrýsting þrýstiturnsins eru aðallega eftirfarandi tvær aðferðir til að stilla:
1. Þegar þéttirinn efst í turninum er þéttir, er turnþrýstingurinn almennt stilltur með endurheimt gasfasa. Þegar aðrar aðstæður eru óbreyttar eykst gasendurheimtin og þrýstingurinn í turninum minnkar; gasframleiðslan minnkar og þrýstingurinn í turninum eykst.
2. Þegar þéttirinn efst í turninum er fullur þéttir, er þrýstingurinn í turninum að mestu leyti stilltur með magni kælimiðils, sem jafngildir því að stilla hitastig bakflæðisvökvans.
Við óbreyttar aðstæður mun hitastig bakflæðisvökvans og þrýstingur turnsins lækka með aukinni kælimiðilsskammti. Ef magn kælimiðils er minnkað mun hitastig bakflæðisvökvans hækka og þrýstingur turnsins hækka.

Til að stjórna þrýsti í lofttæmisdálki eru aðallega eftirfarandi tvær aðferðir notaðar:
1. Þegar rafmagnstómarúmdæla er notuð til að tómarúma er stjórnlokinn settur upp á bakflæðisleiðslu tómarúmdælunnar og útblástursmagn kerfisins er stillt með því að opna stjórnlokann, þannig að tómarúmsstig turnsins er stillt.

Til að stjórna þrýsti í andrúmsloftsturni eru aðallega eftirfarandi þrjár aðferðir notaðar:
1. Þegar stöðugleiki efri þrýstings turnsins er ekki mikill er ekki þörf á að setja upp þrýstistýringarkerfi og setja ætti upp leiðslu út í andrúmsloftið á eimingarbúnaðinum (þétti eða bakflæðistanki) til að tryggja að þrýstingurinn í turninum sé nálægt andrúmsloftsþrýstingi.
2. Þegar stöðugleiki þrýstings efst í turninum er mikill eða aðskilin efni komast ekki í snertingu við loft, er hægt að nota stjórnunaraðferð fyrir þrýsting efst í turninum.
3. Stilltu gufuþrýstinginn í botni turnsins með því að stilla magn gufu sem hitnar í botni turnsins.

A: Hitastig ketilsins er ákvarðað af þrýstingi í ketilnum og efnissamsetningu. Í leiðréttingarferlinu er aðeins hægt að tryggja gæði vörunnar með því að halda tilgreindu hitastigi ketilsins. Þess vegna er hitastig ketilsins einn mikilvægasti stjórnunarvísirinn í eimingu.

Þegar hitastig ketilsins breytist er það venjulega stillt í eðlilegt horf með því að breyta magni hitunargufunnar í uppgufunarketilnum. Þegar hitastig ketilsins er lægra en tilgreint gildi ætti að auka magn gufunnar til að auka uppgufunarmagn ketilvökvans, þannig að innihald þungra efnisþátta í ketilvökvanum aukist hlutfallslega, loftbólupunkturinn hækkar og hitastig ketilsins hækkar.

Þegar hitastig ketilsins er hærra en tilgreint gildi ætti að minnka gufunotkunina til að draga úr uppgufun ketilvökvans, þannig að innihald léttra efnisþátta í ketilvökvanum aukist hlutfallslega, loftbólupunkturinn minnki og hitastig ketilsins lækkar.

Margar ástæður eru fyrir sveiflum í hitastigi ketilsins. Þegar þrýstingur í turninum hækkar skyndilega hækkar hitastig ketilsins og lækkar síðan aftur. Þetta er vegna þess að hækkun ketilhita orsakast af auknum þrýstingi, sem leiðir til hækkunar á loftbólupunkti í ketilnum. Þess vegna eykst gufumagnið í turninum ekki heldur minnkar vegna hækkunar á þrýstingi; á þennan hátt gufar létt efni ekki upp í blönduðum vökva turnsins og ketilsins, sem leiðir til lækkunar á loftbólupunkti ketilsins og þar með lækkar hitastig ketilsins einnig.

Þegar hins vegar þrýstingurinn í turninum lækkar skyndilega eykst uppstreymi gufunnar í turninum vegna lækkunar á þrýstingnum, sem leiðir til hraðrar lækkunar á vökvastigi í botni turnsins, þannig að þungu efnin geta borist upp í topp turnsins. Þegar efnin í vökvanum í ketilnum þyngjast eykst loftbólupunktur vökvans og hitastig ketilsins hækkar einnig. Frá þessu sjónarhorni er turnþrýstingur mikilvægur þáttur sem veldur breytingum á hitastigi ketilsins. Þess vegna er aðeins hægt að vita nákvæmlega hvort hitastig ketilsins uppfyllir kröfur ferlisins með því að stjórna fyrst þrýstingnum í turninum innan tilskilins vísitölu, annars leiðir það til rangrar virkni. Hitastig ketilsins lækkar einnig með aukinni styrk léttra efnisþátta í fóðrinu og eykst með aukinni styrk þungra efnisþátta. Að auki er vatn í ketilnum, sumar rör eru stífluð vegna fjölliðunar efna í uppgufunarketilnum, þrýstingssveiflur í hitunargufu, bilun í stjórnventli og eyðilegging á jafnvægi í framleiðslu efna geta allt valdið sveiflum í hitastigi ketilsins. Þegar hitastig ketilsins sveiflast þarf að greina orsakir sveiflunnar og útrýma henni.

Afköstin efst í turninum eru of lítil, sem veldur því að ljósþættirnir þrýsta inn í turnketilinn og veldur því að hitastig ketilsins lækkar. Ef útsogið efst í turninum er ekki aukið, þá mun það að auka magn hitunargufu í turnketilnum ekki aðeins hafa engin áhrif á hitastig ketilsins, heldur einnig valda flóðum í alvarlegum tilfellum. Annað dæmi er að rör uppgufunarketilsins eru stífluð vegna fjölliðunar efnisins, sem veldur því að hitastig ketilsins lækkar. Á þessum tímapunkti ætti að stöðva búnaðinn vegna viðhalds.

A: Bakflæðishlutfallið er ákvarðað samkvæmt aðskilnaðarkröfum hráefna.

Of stórt eða of lítið bakflæðishlutfall hefur áhrif á hagkvæmni eimingarinnar og gæði afurðanna. Aukning á bakflæðishlutfallinu getur aukið styrk léttra efnisþátta í efri afurðinni, en það dregur úr framleiðslugetu turnsins og eykur einnig notkun á köldu orku efst og varma neðst í turninum.

Við eðlilega notkun ættum við að viðhalda viðeigandi bakflæðishlutfalli og leitast við að ná sem bestum efnahagslegum áhrifum með það að markmiði að tryggja gæði vörunnar. Aðeins þegar eðlileg framleiðsluskilyrði turnsins eru skemmd eða gæði vörunnar eru ófullnægjandi er hægt að aðlaga bakflæðishlutfallið. Til dæmis eykst innihald þungra efna í efsta hluta vörunnar og gæðin minnka, þannig að þarf að auka bakflæðishlutfallið á viðeigandi hátt. Álag (fóðrunarhraði) turnsins er of lágt. Til að tryggja ákveðinn hækkandi gufuhraða í turninum ætti að auka bakflæðishlutfallið á viðeigandi hátt.

A: Það eru nokkrar leiðir til að stilla bakflæðishlutfallið:
1. Minnkaðu efstu framleiðsluna til að auka bakflæðishlutfallið.
2. Þegar þéttirinn efst í turninum er þéttir, er hægt að auka magn kælimiðils efst í turninum til að auka rúmmál þéttivatnsins og bakflæðishlutfallið.
3. Ef þvingað bakflæði verður í milligeymslutankinum með bakflæðisvökva er hægt að auka bakflæðisrennslið tímabundið til að bæta bakflæðishlutfallið, en bakflæðisgeymslutankinn skal ekki tæma.

A: Þrýstingsmunurinn í turninum er aðalþátturinn til að mæla gasálagið í turninum og hann er einnig einn mikilvægasti mælikvarðinn á hvort aðrennsli og útstreymi við eimingu séu í jafnvægi. Með þeim skilyrðum að aðrennsli og útstreymi séu í jafnvægi og bakflæðishlutfallið sé stöðugt, er þrýstingsmunurinn í turninum í grundvallaratriðum óbreyttur.

Þegar eðlilegt efnisjafnvægi er rofið, eða hitastig og þrýstingur í turninum breytast, mun hækkandi gufuhraði í turninum breytast og vökvaþéttihæð bakkans mun breytast, sem mun valda þrýstingsmismuni í turninum.

Í leiðréttingaraðgerðinni eru þrjár algengar aðferðir til að leiðrétta ástæður breytinga á þrýstingsmismuni turnsins:
1. Við stöðugan fóðrunarhraða er þrýstingsmunurinn í turninum stilltur með útdráttarhraða vökvafasa efst í turninum. Þegar fleiri vörur eru framleiddar minnkar hraði uppstreymandi gufu í turninum og þrýstingsmunurinn í turninum minnkar; með minnkandi endurheimt eykst hraði uppstreymandi gufu í turninum og þrýstingsmunurinn í turninum eykst.
2. Við stöðuga framleiðslu er þrýstingsmunurinn í turninum stilltur með fóðrunarhraðanum. Fóðrunarhraðinn eykst og þrýstingsmunurinn í turninum eykst; Þegar fóðrunarhraðinn minnkar minnkar þrýstingsmunurinn í turninum.
3. Innan þess marka sem ferlisvísitalan leyfir er þrýstingsmunurinn í turninum stilltur með breytingum á hitastigi ketilsins. Með hækkandi hitastigi ketilsins eykst þrýstingsmunurinn í turninum; þegar hitastig ketilsins lækkar minnkar þrýstingsmunurinn í turninum.

Vegna breytinga á þrýstingsmismun vegna vandamála í búnaði ættum við að meðhöndla þær í samræmi við tiltekna vandamál og stöðva viðhald í alvarlegum tilfellum.

A: Hitastigið efst í turninum er mikilvægur þáttur til að ákvarða gæði vörunnar efst í turninum. Við stöðugan þrýsting í turninum eykst innihald þungra efnisþátta í efstu vörunni og gæðin minnka með hækkandi hitastigi efst.

Það eru tvær meginaðferðir til að stilla hitastig efst í turninum: önnur er að festa bakflæðisflæðið og stilla bakflæðishitastigið; hin er að festa bakflæðishitastigið og stilla bakflæðisflæðið. Vegna sífellt stærri framleiðslubúnaðar, með tilliti til stöðugleika framleiðslunnar, hefur aðferðin til að stilla bakflæðið verið mikið notuð.

Nákvæmar aðferðir til að stilla hitastig efst á turninum eru eftirfarandi:
1. Stjórnaðu efri hitastigi með bakflæði. Þegar bakflæðið eykst lækkar efri hitastigið, sem er oft notað þegar toppur turnsins er fullur þéttir.
2. Þegar kælimiðillinn sem notaður er efst í turninum breytir fasa við varmaflutning er hægt að stjórna efri hitastigi með því að stilla uppgufunarþrýsting og efri hitastig kælimiðilsins í kaskáða. Þegar uppgufunarþrýstingurinn lækkar lækkar samsvarandi uppgufunarhitastig einnig, sem veldur því að efri hitastigið lækkar. Þessi aðferð getur breytt bakflæðinu þegar þéttirinn efst í turninum er þéttir; þegar þéttirinn efst í turninum hefur ofurkælingaráhrif er einnig hægt að nota hana til að breyta bakflæðishita.
3. Þegar kælimiðillinn efst í turninum breytist ekki í fasa við varmaflutning, er hægt að stjórna efri hitastigi með því að stilla flæði kælimiðils og efri hitastig í kaskad. Ef flæðishraðinn eykst lækkar efri hitastigið. Þessi aðferð getur ekki aðeins breytt bakflæðismagninu heldur einnig bakflæðishitastiginu.
4. Stilltu efri hitastigið með varmaskiptasvæði efri þéttisins. Með því að auka kælivökvastigið eykst varmaskiptasvæðið og efri hitastigið lækkar. Þessi aðferð getur ekki aðeins breytt bakflæðismagninu heldur einnig bakflæðishitastiginu.
5. Þegar efnisþéttni í leiðréttingarhlutanum er tiltölulega há er hægt að stilla efri hitastigið með því að nota hitamismuninn á milli platnanna tveggja. Með auknum hitamismuni eykst rúmmál bakflæðisvökvans og efri hitastigið lækkar.

A: Við gangsetningu og eðlilega notkun eimingarsúlunnar mun hitastig ketilsins ekki hækka.

Ástæðurnar fyrir því að hitastig ketilsins getur ekki hækkað við upphitun við ræsingu geta verið:
1. Gufufellan (eða frárennslislokinn) í hitakerfinu bilar;
2. Bakvatnsloki dælustöðvarinnar er ekki opinn;
3. Gufuþéttingin í hitunarkatlinum hefur ekki verið tæmd og ekki er hægt að bæta við gufu;
4. Mikið vatn er í botnefni turnsins (vatn blandast ekki efninu, þannig að það hentar ekki fyrir NMP-vatnskerfi);
5. Óeðlileg uppbygging búnaðar hindrar dreifingu ketilvökva;
6. Vegna óviðeigandi notkunar (of sein upphitun í hitunarkatlinum eða of mikil og of sterk fóðrun) er ljósþátturinn sem rennur aftur í turnkatlinn of stór og það er erfitt að hækka hitastig katlsins í eðlilegt horf um tíma, sérstaklega fyrir turninn með lághita vökvafóðrun, sem er auðvelt að gerast. Á þessum tímapunkti ætti að breyta fóðrunarhraða og fóðursamsetningu eða auka efri framleiðsluna til að aðlaga aðgerðina.

Við venjulega notkun geta ástæður þess að ekki er hægt að hækka hitastig ketilsins verið:
1. Vökvarásarpípan í botnhitaketilnum er stífluð, þannig að vökvinn í ketilnum streymir ekki;
2. Efnið í endursuðukatlinum er að kóksa eða stíflast;
3. Afrennslislokinn er bilaður;
4. Samsetning turnketilsins er of þung og núverandi hitunarefni getur ekki hitað ketilvökvann upp að loftbólupunkti, sem leiðir til þess að dreifing ketilvökvans er ekki jöfn;
5. Þrýstingur hitunarefnisins í hitunarkatlinum lækkar;
6. Vökvastig ketilsins er of lágt eða of hátt.